6 Οκτωβρίου 2014
Σειρά είχε η Βουλγαρία. Για εμένα ήταν η τρίτη επίσκεψη και για τη Rochelle η πρώτη. Τις προηγούμενες δύο φορές που είχα έρθει εδώ, πρέπει να ομολογήσω ότι δε με είχε εντυπωσιάσει η χώρα, κάτι που δεν άλλαξε και πολύ ούτε την τρίτη φορά. Χωρίς να έχουμε πολύ χρόνο στη διάθεσή μας, επισκεφτήκαμε το Velico Tarnovo και τη Σωζόπολη. Πρέπει να ομολογήσω  ότι η παλιά πόλη του Velico σίγουρα αξίζει μια επίσκεψη. Όσο για τη Σωζόπολη, η νέα, άσχημη πόλη δίπλα της χαλούσε την ατμόσφαιρα. Από τις στιγμές που θα θυμόμαστε είναι η μεγάλη βόλτα με ποδήλατο (και οι δυο δυσκολευόμασταν να καθίσουμε για δύο μέρες) στα πιο φτωχά μέρη του Velico, αλλά και η ρομαντική κούνια στην παραλία της Σωζόπολης. Αν και ήταν φτηνά και έτσι μπορέσαμε να μειώσουμε τα έξοδά μας, δε βρήκαμε ένα μέρος στο οποίο να θέλουμε να μείνουμε περισσότερο. Στο τέλος συμφωνήσαμε ότι η Βουλγαρία δεν έχει σπουδαία τουριστικά αξιοθέατα και γι’αυτό οι περισσότεροι απλώς διέρχονται από αυτήν.

Αφού είχε τόσο λίγα να προσφέρει, μείναμε μόνο τρεις μέρες στη Βουλγαρία και μετά συνεχίσαμε δυτικότερα, προς την Τουρκία. Θέλαμε να εξερευνήσουμε το ευρωπαϊκό τμήμα της Τουρκίας πριν περάσουμε στο ασιατικό τμήμα.
Πρώτος μας σταθμός ήταν τα πεδία μαχών της Καλλίπολης. Η Rochelle ήθελε να πάει οπωσδήποτε εκεί επειδή είναι Αυστραλή, ενώ ήταν κάτι που εγώ το είχα παραλείψει σε όλες τις προηγούμενες επισκέψεις μου. Είχαμε την ευκαιρία να κάνουμε ένα ταξίδι πίσω στο χρόνο, στην ιστορία του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Για άλλη μια φορά καταλήξαμε στη διαπίστωση ότι, όποιος κι αν είναι ο νικητής, ο πόλεμος είναι σκληρός και για τις δύο πλευρές. Μετά από μερικές βραδιές στην περιοχή και αφού επισκεφτήκαμε όλα τα σημαντικά μνημεία, μας έπεσε λίγο βαρύ το μέρος όπου τόσοι άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους. Έτσι αποφασίσαμε να περάσουμε στο ελληνικό νησί της Ίμβρου. Δεν αποδείχτηκε και πολύ συνετή ιδέα, καθώς οι άνεμοι στα στενά των Δαρδανελλίων έδερναν τις ακτές του νησιού. Αυτό έκανε αδύνατη τη διαμονή μας στην οροφή του Βουκεφάλα. Μετά από μια διανυκτέρευση, αναγκαστήκαμε να επιστρέψουμε στην ενδοχώρα και να περάσουμε τα στενά, αποχαιρετώντας την Ευρώπη και καλωσορίζοντας την Ασία.

Σύντομα θα σας ενημερώσουμε για την περιπέτειά μας στο ασιατικό τμήμα της Τουρκίας.

 

 

 

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*

Search