Κυριακή 5 Ιουλίου 2015

Το Καζακστάν, η πιο αναπτυγμένη οικονομικά χώρα από τις γειτονικές της που λήγουν σε -σταν (χάρη στα αποθέματα πετρελαίου, φυσικού αερίου και ορυκτών) είναι η ένατη μεγαλύτερη χώρα στον κόσμο. Με έκταση 2,7 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα, έχει περίπου το μέγεθος της Δυτικής Ευρώπης, ενώ ο πληθυσμός της είναι κάτι παραπάνω από 17 εκατομμύρια κάτοικοι.

Ο πρώτος μας σταθμός; Επειδή ακόμη εκκρεμούσε το θέμα της ρωσικής βίζας, πήγαμε κατευθείαν στο Αλμάτι. Αυτή η καταπράσινη πόλη, με φόντο το χιονοσκέπαστο Zailiysky Alatau, ανέκαθεν ήταν από τα πιο ελκυστικά πρώην ρωσικά δημιουργήματα. Σήμερα, το
Αλμάτι έχει ακριβά διαμερίσματα στα προάστια, μεγάλα SUV, πολυτελή εμπορικά κέντρα, καφετέριες δυτικού στυλ και ακριβά εστιατόρια. Μετά την καταγραφή μας (υποχρεωτική για τους ξένους), κάναμε αίτηση για τη ρωσική βίζα και περιμέναμε μία εβδομάδα για να ολοκληρωθεί η διαδικασία. Αφού είχαμε τόσο χρόνο για να γνωρίσουμε την πόλη, τριγυρίσαμε στα καταπράσινα πάρκα του Αλμάτι, στα καταστήματα και τις αγορές. Θυμηθήκαμε ξανά τις ανάγκες του δυτικού τρόπου ζωής, κάτι που δεν είχαμε συναντήσει από τότε ποτ είχαμε αφήσει το Ντουμπάι. Μας έλειψε η άνεση του σπιτιού μας, υποθέτω. Η Rochelle, μάλιστα, χρησιμοποίησε το φούρνο του ξενώνα για να φτιάξει ψωμί ή κάτι σαν ψωμί, όπως επίσης και momo (είδος ντάμπλινγκ), τα οποία ομολογουμένως είχαν μεγάλη επιτυχία.

Το πρωί που επιτέλους μας σφράγισαν τα διαβατήρια με τη βίζα, φορτώσαμε τον Βουκεφάλα μετά από τις δεκαήμερες διακοπές του στον κήπο του ξενώνα και κατευθυνθήκαμε δυτικά. Είναι το πιο χαρακτηριστικό τμήμα του Καζακστάν. Επίσης είναι η μόνη περιοχή του Καζακστάν που αποτελούσε τμήμα του Δρόμου του Μεταξιού. Ανάμεσα στα αξιοθέατα είναι η υπέροχη ορεινή ύπαιθρος του
φυσικού καταφυγίου Aksu-Zhabagyly και το μαυσωλείο Yasaui στο Τουρκεστάν. Το μαυσωλείο είναι το πιο ιερό μουσουλμανικό τέμενος του Καζακστάν και ένα θαυμάσιο δείγμα αρχιτεκτονικής της περιόδου του Ταμερλάνου. Πήραμε τα πράγματα με τη σειρά. Πρώτο ήταν το φυσικό καταφύγιο Aksu-Zhabagyly. Αυτή η πανέμορφη έκταση 1.319 τετραγωνικών χιλιομέτρων, με πράσινες κοιλάδες, ορμητικά ποτάμια, χιονοσκέπαστες βουνοκορφές και μεγάλους παγετώνες, είναι ένα από τα φυσικά καταφύγια του Καζακστάν που μπορεί κανείς να επισκεφτεί εύκολα. Η ποικιλομορφία της ζωής σε αυτήν την περιοχή, όπου τα βουνά συναντούν
τη στέπα, είναι θαυμάσια για τους φυσιολάτρες και τους φανατικούς κατασκηνωτές. Επειδή είμαστε και τα δύο, κοιμηθήκαμε τρία βράδια κάτω από τα αστέρια, σε ένα από τα ωραιότερα κάμπινγκ αυτού του ταξιδιού. Όσο για την άγρια πανίδα που μπορείτε να δείτε, αυτή περιλαμβάνει αίγαγρους, πρόβατα Αργκάλι, κόκκινες μαρμότες, χρυσαετούς και καφέ αρκούδες Tien Shan. Περίπου 90 ζουν στο καταφύγιο. Την άνοιξη έχετε τις περισσότερες πιθανότητες να τις δείτε. Δυστυχώς για τη Rochelle, στην πεντάωρη πεζοπορία μας δε συναντήσαμε καμία. Συνεχίζοντας στο Τουρκεστάν, 165 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Shymkent, βρίσκεται το μεγαλύτερο αρχιτεκτονικό μνημείο του Καζακστάν και το πιο σημαντικό προσκύνημα. Το μαυσωλείο του πρώτου τουρκογενούς μουσουλμάνου άγιου ανθρώπου, του Kozha Akhmed Yasaui, χτίστηκε από τον Ταμερλάνο, στα τέλη του 14ου αιώνα. Η ομορφιά του δε συγκρίνεται με κανένα άλλο ανθρώπινο δημιούργημα στο Καζακστάν. Ο αρχικός μικρός τάφος του Yasaui αποτελούσε ήδη τόπο προσκυνήματος, πριν ο Ταμερλάνος δώσει διαταγή για ένα πολύ πιο πολυτελές μαυσωλείο που χτίστηκε εκεί τη δεκαετία του 1390. Ο Ταμερλάνος πέθανε πριν ολοκληρωθεί και η μπροστινή του πρόσοψη έμεινε ημιτελής. Σήμερα είναι γυμνό από τα πανέμορφα πλακάκια που στολίζουν το υπόλοιπο κτίριο, με τις σκαλωσιές ακόμη να προεξέχουν. Αφού επισκεφτήκαμε το χώρο, κατασκηνώσαμε σε ένα κοντινό πάρκινγκ, πριν συνεχίσουμε για την Kyzylorda το επόμενο πρωί.

Η Kyzylorda έγινε πρωτεύουσα του σοβιετικού Καζακστάν το 1925, αλλά έδωσε τη θέση της στο πιο ωραίο Αλμάτι το 1929. Σήμερα, οι εξορύξεις πετρελαίου και φυσικού αερίου στη νότια λεκάνη του Turgay, κυρίως από τους Κινέζους, στηρίζουν την οικονομία του. Το
μόνο που αξίζει να αναφέρουμε εδώ είναι η επαφή μας με τη διαφθορά της αστυνομίας. Από την πρώτη μας μέρα στο Καζακστάν, προσέξαμε ότι οι τροχονόμοι ήταν παντού και η δουλειά τους ήταν να βρίσκουν αφορμή να κόβουν κλήσεις. Αν και μας είχαν σταματήσει τρεις φορές ως εκείνη τη μέρα, είχαμε καταφέρει να τη γλιτώσουμε. Στην Kyzylorda, καθώς ψάχναμε να βρούμε ένα μέρος να μείνουμε, μας σταμάτησε η αστυνομία γιατί τα παράθυρα του Βουκεφάλα ήταν πιο φιμέ από ό,τι επιτρεπόταν. Προφανώς αυτός ήταν ένας σοβαρός λόγος για να μας κόψουν κλήση. Επί 45 λεπτά έκανα τον ηλίθιο τουρίστα που δεν καταλαβαίνει τι θα πει “λεφτά, λεφτά” στα ρωσικά, για να τη γλιτώσω. Ευτυχώς δε με ενόχλησαν ξανά. Ναι!!! Καζακική αστυνομία-Overlanddiaries 4-0, στη Μάχη του Λαδώματος.

Όταν βρεθήκαμε στην έρημο, μας απαγόρευσαν την είσοδο στο Cosmodrome (διαστημικό κέντρο). Ακόμη αναρωτιέμαι γιατί. Δεν είναι φυσιολογικό να μπουν δυο τουρίστες σε εγκαταστάσεις υψηλής ασφάλειας; Στη συνέχεια πήγαμε στο Aralski, το οποίο πριν τέσσερις δεκαετίες ήταν ένα σημαντικό αλιευτικό λιμάνι στις ακτές της Αράλης. Σήμερα, το μεγαλύτερο μέρος της Αράλης έχει εξαφανιστεί. Έπεσε θύμα του σοβιετικού συστήματος άρδευσης, που πήρε νερό από τους ποταμούς Syr-Darya και Amu-Darya και έφτασε την ακτογραμμή 60 χιλιόμετρα από το Aralsk. Κοντά στο Zhalanash (Zhambyl), ένα πρώην ψαροχώρι 55 χιλιόμετρα δυτικά του Aralsk και τώρα περίπου 10 χιλιόμετρα από την ακτή, μπορείτε να δείτε ένα νεκροταφείο πλοίων, όπου τρία εγκαταλειμμένα σκαριά σκουριάζουν στην άμμο, προσφέροντας καταφύγιο στα άλλα “καράβια της ερήμου”, τις περιπλανώμενες καμήλες.

Αφού είδαμε και την Αράλη, προχωρήσαμε βαθύτερα στο Δυτικό Καζακστάν, τόσο δυτικά ώστε το τμήμα πέρα από τον ποταμό Ουράλη βρίσκεται στην Ευρώπη. Είναι η πύλη προς την Κεντρική Ασία και τα μεγαλύτερα κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου
του Καζακστάν. Οι μεγάλες πόλεις – Aktau, Aktobe και Uralsk – παρουσιάζουν ελάχιστο ενδιαφέρον για τους ταξιδιώτες, παρά μόνο ως σημεία διέλευσης. Οι υπόλοιπες πόλεις είναι αραιοκατοικημένες και το τοπίο είναι κυρίως έρημος και στέπα. Το Aktobe έχει αναμορφωθεί χάρη στις εταιρείες πετρελαίου και φυσικού αερίου. Η μοντέρνα νέα πόλη είναι μια μεγάλη έκπληξη μετά από ώρες οδήγησης στην ερημιά, όπου η Rochelle βρήκε τη χαρά της και χαιρετούσε τους περαστικούς, έκπληκτους φορτηγατζήδες. Δείτε περισσότερη τρέλα στο σχετικό βίντεο. Το Uralsk, από την άλλη, βρίσκεται στην ευρωπαϊκή όχθη του ποταμού Ουράλη και έχει μια ωραία, παραδοσιακή ρωσική αρχιτεκτονική στο καταπράσινο κέντρο της. Για αυτούς που θέλουν να ζήσουν την περιπέτεια, η έρημος έξω από την πόλη Aktau, στην Κασπία, είναι γεμάτη υπόγεια τζαμιά, αρχαίες νεκροπόλεις, περιπλανώμενες καμήλες και εκπληκτικούς βραχώδεις σχηματισμούς.

Όταν αποφασίσαμε να ακολουθήσαμε την πορεία μέσω Καζακστάν, κανείς μας δεν ήξερε τι να περιμένει από αυτήν την αχανή χώρα. Μετά από ένα μήνα, διαπιστώσαμε ότι δεν έχει πολλά αξιοθέατα και ότι ανάμεσα στις πόλεις υπάρχουν αχανείς, έρημες εκτάσεις. Ωστόσο αξίζει τον κόπο να τη γνωρίσετε. Μπορεί να μην είναι κορυφαίος προορισμός γεμάτος ενδιαφέροντα αξιοθέατα, αλλά εμείς περάσαμε πολύ ευχάριστα τον καιρό μας εκεί. Όλες οι νέες πόλεις που συναντήσαμε σίγουρα έχουν μια παράξενη ομορφιά που αξίζει να τη δει κανείς. Γεια σου, Καζακστάν. Σε ευχαριστούμε!!!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*

Search