Πέμπτη 15 Ιανουαρίου 2015

Καθώς το αεροπλάνο προσγειώθηκε στο αεροδρόμιο του Ντουμπάι, αφήσαμε πίσω μας τα καλά και τα κακά της περιπέτειάς μας στο Ιράν και χαιρετήσαμε τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Περάσαμε τις επόμενες τρεις μέρες στο λιμάνι Mina Rashid προσπαθώντας να βγάλουμε τα αυτοκίνητα από το τελωνείο. Περισσότερες λεπτομέρειες όμως θα βρείτε στην επόμενη ανάρτησή μας για τα υπόλοιπα ΗΑΕ.

Τώρα θα σας μιλήσουμε για το Ομάν. Μόλις τα αυτοκίνητα πέρασαν από το τελωνείο, πήγαμε κατευθείαν στη χερσόνησο Musandam.
Ανυπομονούσαμε να βρούμε μια παραλία για να ξεκουραστούμε μετά από τις συνεχείς μετακινήσεις. Χωρισμένη από το υπόλοιπο Ομάν από τις ανατολικές ακτές των ΗΑΕ, η χερσόνησος Musandam φρουρεί τη νότια πλευρά των στρατηγικής σημασίας Στενών του Ορμούζ. Αποκαλείται “η Νορβηγία της Αραβίας” για τα πανέμορφα khor (βραχώδεις όρμοι), για τα χωριουδάκια και για τους απότομους, ορεινούς δρόμους της. Προσβάσιμη, αλλά απομονωμένη ακόμη, η όμορφη χερσόνησος, με την πολιτιστική της εκκεντρικότητα, αξίζει μια επίσκεψη αν μείνετε πολλές μέρες στο Ομάν. Εμείς είχαμε έναν επιπλέον λόγο για να έρθουμε εδώ, καθώς η Rochelle διεύθυνε κάποτε ένα από τα ωραιότερα θέρετρα της χερσονήσου, το Zighy Bay. Μείναμε μόνο δύο μέρες στο θέρετρο, επειδή πλησίαζε η Πρωτοχρονιά και ήταν γεμάτο. Όμως παρόλο που μείναμε τόσο λίγο, χάρη στον ήλιο και τη θάλασσα αναζωογονηθήκαμε και νιώσαμε ξανά έτοιμοι να συνεχίσουμε. Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε πολύ τους φίλους μας, Promod και Chandra, όπως και τον Αλί, για την αξέχαστη φιλοξενία τους.

Έχοντας μόνο μία εβδομάδα στη διάθεσή μας και επειδή την επομένη θα ήταν Πρωτοχρονιά, κατευθυνθήκαμε προς την πρωτεύουσα Μουσκάτ. Μέχρι σήμερα, αυτή η πόλη έχει διαφορετικό χαρακτήρα από τις γειτονικές της πρωτεύουσες. Υπάρχουν μερικά τετράγωνα
με ουρανοξύστες, αλλά κάθε κτίριο είναι υποχρεωμένο να έχει κάτι παραδοσιακό, έναν τρούλο ή ένα παράθυρο με αραβουργήματα. Απόρροια αυτών των αυστηρών πολεοδομικών κανόνων είναι μια ελκυστική, πεντακάθαρη και ομοιόμορφη πόλη. Η Rochelle επικοινώνησε με τη φίλη της Λόρι, που ζει και εργάζεται εδώ. Η Λόρι μας προσκάλεσε στο σπίτι της. Προς έκπληξή μας, έμενε σε μια βίλα στο Shangri La, ένα από τα μεγαλύτερα και πολυτελέστερα ξενοδοχεία στο Ομάν. Αυτή και ο σύζυγός της, Άνταμ, μας υποδέχτηκαν στο όμορφο σπίτι τους και πέρασαν μαζί μας την παραμονή της Πρωτοχρονιάς. Λόρι και Άνταμ, αν το διαβάσετε αυτό, σας ευχαριστούμε πολύ για τη φιλοξενία και σας ζητούμε συγγνώμη που εκμεταλλευτήκαμε το πλυντήριό σας για τις ατέλειωτες μπουγάδες μας. Ελπίζουμε να ανταποδώσουμε τη φιλοξενία όταν μας επισκεφτείτε.

Όσο για το Μουσκάτ (το όνομα σημαίνει “ασφαλές αγκυροβόλιο”) δεν το εξερευνήσαμε και πολύ, γιατί μας παρέσυρε η πολυτέλεια του Shangri La και έτσι σπάνια βγαίναμε από το ξενοδοχείο.

Ο επόμενος προορισμός μας ήταν η Nizwa και το ωραίο, αναπαλαιωμένο κάστρο της, που συγκεντρώνει τις δραστηριότητες της ιστορικής πόλης. Σε αυτή φτάνει κανείς σε δύο ώρες από το Μουσκάτ, μέσω ενός καλού αυτοκινητόδρομου. Βρίσκεται σε μια πεδιάδα περιτριγυρισμένη από πανύψηλα βουνά και από μια πυκνή όαση με φοινικόδεντρα.

Αφού εξερευνήσαμε ένα μικρό τμήμα της ιστορικής πόλης, πήγαμε στο ψηλότερο βουνό του Ομάν, το Jebel Shams (Όρος του Ήλιου, 3.075 μέτρα). Το βουνό δεν είναι γνωστό για την κορυφή του, αλλά για τη θέα που προσφέρει στο απίστευτα βαθύ φαράγγι Wadi Ghul που βρίσκεται κατά μήκος του. Το Wadi Ghul είναι γνωστό στους ντόπιους ως το “Γκραν Κάνιον της Αραβίας”, καθώς ανοίγει απότομα στα επίπεδα άκρα του φαραγγιού, αποκαλύπτοντας κατακόρυφους βράχους των 1.000 μέτρων και άνω. Αν και δεν υπάρχει τίποτα να κάνετε στην κορυφή, είναι ένα θαυμάσιο μέρος για να βγάλετε φωτογραφίες, να κάνετε πικνίκ – δεν υπάρχουν καταστήματα, οπότε φέρτε τις δικές σας προμήθειες – να κάνετε πεζοπορία… ή να αγοράσετε ένα χαλί.

Μόλις κατεβήκαμε από τον Βουκεφάλα για να βγάλουμε φωτογραφίες, πωλητές χαλιών ξεπρόβαλαν από το γυμνό τοπίο, κουβαλώντας κοκκινόμαυρα ριγέ χαλιά από τρίχα κατσίκας. Στο Jebel Shams οι άντρες υφαίνουν και οι γυναίκες γνέθουν το μαλλί. Επειδή δεν είχαμε χώρο για χαλί, συνεχίσαμε το δρόμο μας. Μπορείτε να κάνετε μια μονοήμερη εκδρομή στο Jebel Shams από το Μουσκάτ. Όμως για να απολαύσουμε την αλλόκοτη ομορφιά του, εμείς αποφασίσαμε να διανυκτερεύσουμε στο πλάτωμα κοντά στο χείλος του φαραγγιού, στο κάμπινγκ Sunrise. Αν και τη νύχτα έκανε τσουχτερό κρύο, το τοπίο, νωρίς το πρωί, μας αντάμειψε για τον κόπο μας.

Στην επιστροφή, περάσαμε την τελευταία μας νύχτα στην παραθαλάσσια πόλη Sohar, όπου κατασκηνώσαμε σε ένα δημόσιο πάρκινγκ κοντά στην παραλία. Όπως διαπιστώσαμε, η περιοχή χρησιμοποιούνταν από τους κατοίκους γιατί ήταν δημοφιλές μέρος για πικνίκ. Οι κάτοικοι του Ομάν λατρεύουν το κάμπινγκ και εδώ μπορείς να κατασκηνώσεις οπουδήποτε. Μάλιστα οι ντόπιοι φάνηκαν έκπληκτοι όταν τους ρώτησα αν μπορούσα να κατασκηνώσω εκεί. Ένας φίλος μου είπε: “Είσαι στο Ομάν. Μπορείς να κατασκηνώσεις όπου σου αρέσει. Σαν στο σπίτι σου.”

Αν έρθετε σε αυτά τα μέρη, το Ομάν θα σας προσφέρει τη σπάνια ευκαιρία να γνωρίσετε τον αραβικό κόσμο χωρίς τον παραμορφωτικό φακό του υπερβολικού πλούτου. Οι πόλεις διατηρούν τον παραδοσιακό τους χαρακτήρα και οι αξίες των Βεδουίνων παραμένουν στην καρδιά των κατοίκων. Με άφθονη φυσική ομορφιά – εκπληκτικά βουνά, ανεμοδαρμένες έρημοι και εξαιρετική ακτογραμμή – το Ομάν είναι η προφανής επιλογή για όσους αναζητούν το σύγχρονο πρόσωπο της Αραβίας, αλλά θέλουν να νιώσουν και την αρχαία της ψυχή.

 

 

 

 

 

This Post Has One Comment

  1. Greate article. Keep posting such kind of info on your page.
    Im really impressed by your blog.
    Hello there, You have performed an incredible job. I will certainly digg it and in my view recommend to
    my friends. I’m sure they’ll be benefited from this site.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*

Search